Rodzicu, spójrz na maturzystę jak

na rozwijający się kwiat…

ZAPOMNIJ O WŁASNYCH AMBICJACH l NIESPEŁNIO­NYCH MARZENIACH, NIE OCZEKUJ, ŻE TWOJE PRAWIE DOROSŁE DZIECKO PODPORZĄDKUJE SIĘ TWOIM OCZEKIWANIOM, TYM RAZEM - BYĆ MOŻE PO RAZ PIERWSZY - MASZ DORADZAĆ, A NIE DECYDOWAĆ.

Rozmowy o wyborze dalszej drogi kształcenia nie są łatwe, ale odpowiedzialni rodzice z pewnością nie mogą ich unikać.

Maturalny rok to pora, kiedy trzeba się zmierzyć z tym problemem - choć oczywiście najlepiej   byłoby  rozmawiać  o  przyszłości znacznie wcześniej.

Nie próbuj podporząd­kowywać życia dziecka swoim wyobrażeniom o tym, co będzie dla niego najlepsze. Uszanuj jego wolę, nawet jeśli nie zgadzasz się z podję­tymi przez maturzystę decyzjami. Rozwiązania siłowe nie mają w tej sytuacji sensu. Podpowia­daj, pomagaj, doradzaj  -nie rozkazuj. Nie przeżyjesz życia za dziecko, ale teraz właśnie masz szansę zostać jego prawdziwym przyja­cielem.

Przede wszystkim:

• Uważnie SŁUCHAJ swojego dziecka.

• Rozmawiaj z nim i jego znajomymi.

• Nie neguj nawet najbardziej szalonych i nie­ dorzecznych pomysłów.

• Nie odbieraj nadziei stwierdzeniami w ro­dzaju: Ty s/ę do tego nie nadajesz.

• Racjonalnie i spokojnie analizuj każdy po­mysł. Zapytaj, dlaczego wybiera właśnie ten kierunek lub zawód. Zastanówcie się, jakie są pokrewne kierunki i zawody.

• Razem obejrzyjcie stare zdjęcia rodzinne, przypomnijcie sobie, w co syn/córka najbar­dziej lubili się bawić (zabawy konstruktorki typu klocki, zabawy ruchowe, zabawy społeczne np. w dom czy w szkołę, zabawy pla­styczne?), czy te predyspozycje pozostały mu/jej bliskie?

• Jakie obecnie ma pasje, czy coś trenuje, jest wolontariuszem, należy do jakichś stowarzy­szeń lub klubów?

• Wspólnie zdobywajcie konkretne informacje o kierunkach studiów, zwłaszcza nowych lub zamawianych.

• Spędźcie trochę czasu wspólnie przy internecie w poszukiwaniu tych informacji.

• Spisujcie wasze pomysły, wraz z drogą ich realizacji oraz wadami i zaletami.

• Przeanalizujcie, jakie koszty wynikną z pod­jętych decyzji i czy jesteście na to przygoto­wani?

Najważniejsze, aby nigdy nie zapominać, że te  rozmowy dotyczą  przyszłości  twojego dziecka, nie twojej. Dziś nie ma już żadnego znaczenia, że zawsze chciałeś być lekarzem, al­bo że jesteś niespełnionym artystą.. Wybór dal­szej drogi kształcenia, kreowania kariery zawo­dowej ma być świadomą decyzją maturzysty, ! w optymalnym przypadku uzgodnioną z rodzicami. Tylko wtedy młody człowiek będzie się z nią utożsamiał i angażował w jej realizację.

                                                                                                                                            z doradcą zawodowym.

W wieku dojrzewania w organizmie dziecka zachodzą gwałtowne zmiany. Powoduje to w wielu przypadkach  chwiejność nastrojów, nerwowość, czasem zniechęcenie, a nawet agresję. Do tego dołącza się rosnące pragnienie podkreślenia własnej niezależności. W jego życiu dzieje się tak wiele, że trudno mu sobie z tym wszystkim poradzić. Zaznaczenie swojej indywidualności zaczyna więc od kolczyka w nosie czy tatuażu. Całym sobą zdaje się krzyczeć: "Staję się dorosły, mam swoje zdanie i swoje potrzeby". Jeśli do tej pory rodzice mieli dobry kontakt z dzieckiem i ufali mu, to teraz także powinni mu ufać. Oczywiście nie na wszystko powinni się zgadzać. Jednak powiedzenie "nie" zawsze musi być poparte argumentem, dlaczego "nie".

Ważna jest rozmowa i szacunek.

Drogi rodzicu, jeżeli chcesz dotrzeć do swojego  nastolatka staraj się przestrzegać  pewnych reguł: